غير مصنف

رواية متمردة عشقت كبريائه – دودو محمد – الفصل الثالث والعشرون

مرحباً بكم أصدقائي وأحبابي عاشقي القراءة والقصص الرومانسية مع رواية رومانسية جديدة للكاتبة المتميزة دودو محمد والتي سبق أن قدمنا لها العديد من القصص والروايات الجميلةعلي موقعنا قصص 26 وموعدنا اليوم مع الفصل الثالث والعشرون من رواية متمردة عشقت كبريائه بقلم دودو محمد

رواية متمردة عشقت كبريائه بقلم دودو محمد – الفصل الثالث والعشرون

اقرأ أيضا: قصص رومانسية

رواية متمردة عشقت كبريائه - دودو محمد
رواية متمردة عشقت كبريائه – دودو محمد

رواية متمردة عشقت كبريائه بقلم دودو محمد – الفصل الثالث والعشرون

فى الغردقه

دخلت مليكه عند الدكتور وهى فرحانه
مليكه :- يا دكتور فهد حرك ايديه
الدكتور :- وقف وقال بجد
مليكه :- اه والله حركها 3مرات فى الاول كنت بكدب نفسى بس اتأكد لما سألته جاوب عليا بحركت ايده
الدكتور :- اوك وراح على العنايه علشان يتأكد دخل الاوضه وطلب من مليكه تستناه بره
باسم :- خير يا مليكه
مليكه :- بفرحه فهد فاق يا باسم
باسم :- بفرحه الف حمد وشكر ليك يارب استجبت لدعواتنا هروح انا ابلغهم ان فهد فاق
مليكه :- ماشى
وراح باسم بلغ الكل بخبر فهد
وشويه والدكتور خرج
مليكه:- خير يا دكتور
الدكتور:- فاق الحمدالله بس احنا هنخليه فى العنايه24ساعه تحت الملاحظه وبعد كده هيطلع على اوضه عادى
مليكه :- طب يا دكتور صحته عامله ايه
الدكتور :- هو اكيد هيكون ضعفان شويه مع طبعآ الكسر اللى فى دراعه بس كل ده مش مشكله الحمدالله ان هو فاق حمدالله على سلامته
مليكه :- الله يسلمك
ومشى الدكتور ودخلت مليكه عند فهد
مليكه :- قعدت على الكرسى اللى قصاد السرير وقالت حمدالله على سلامتك
فهد :- بتعب الله يسلمك
مليكه :- مرتاح كده ولا تحب احط ليك المخده
فهد :- حطى المخده وراه ضهرى
مليكه :- قامت جابت المخده ومسكت راس فهد علشان تحط ليه المخده وكانت قريبه جدآ من فهد
فهد :- بتعب مليكه
مليكه :- نعم
فهد :- انا كنت عايزه اقولك ان محصلش حاجه ما بينى وبين
مليكه :- قطعته وقالت ششش متتعبش نفسك بالكلام انت لسه تعبان انا عرفت كل حاجه من باسم استريح انت بس دلوقتى
فهد :- بص فى عيون مليكه وقال مليكه انا بحبك ومستحيل افكر ابص لواحده تانيه انت بقيتى كل حياتى
مليكه :- مش وقته الكلام ده يا فهد استريح دلوقتى
فهد :- تعرفى انك واحشتينى اوى المده دى
مليكه :- ط.ط.طب ممكن تساعدنى شويه علشان اعرف احط ليك المخده
فهد :- ههههههه حاضر
مليكه :- بتضحك ليه
فهد :- بضحك على كسوفك منى ووشك اللى بيحمر من اقل كلمه ده
مليكه :- طب انا هقف كده كتير
فهد :- عايزه الحق انا مستمتع كتير بقربك ليا الصراحه وبص على شفايفها ولسه هيبوسها دخل باسم
باسم :- حمدالله على السلامه يا بطل
فهد :- يخربيت رخمتك بتيجى فى اوقات غلط الصراحه
باسم :- ياعم ارحم نفسك انت فى ايه ولا ايه انت فيك نفس
مليكه :- اتكسفت وقالت عن اذنكم وخرجت وسابتهم
باسم :- بغمزه البت طلعت واقعه فيك على الاخر
فهد :- ملكش دعوه انت اطلع منها
باسم :- كده دى اخرتها ده انا السبب فى رجوعها ليك
فهد :- افتكر مروه وقال صح ياباسم حد عرف حاجه عن موضوع مروه
باسم :- لا مفيش غير مليكه بس
فهد :- انت قولتلها ايه
باسم :- قولتلها على كل حاجه عن علاقتكم القديمه وعن موضوع عدى
فهد :- بزعل انا مش عارف ايه هيحصل لما فارس هيعرف
باسم :- على فكره هى بره كلهم بره
فهد :- كلهم مين
باسم :- نانا وفارس والشيطانه ومامت مليكه واخواتها الاتنين وابن عمها
فهد :- طب وامى وبابا
باسم :- احم امك من يوم ما عرفت الخبر وهى تعبانه وعايشه بالمهدأ وابوك لما عرف الخبر كان تعبان وممنوع من الحركه وصمم يجى ليك المستشفى وتعب ومحجوز فى المستشفى
فهد :- ايه ساعدنى يا باسم اقوم بسرعه
باسم :- تقوم فين يا فهد انت لسه تعبان
فهد :- هروح ابص على ابويه وامى
باسم :- اصبر بس لما تتنقل للاوضه العاديه ابقى روحلهم
فهد :- خلاص يا باسم هقوم لوحدى وقام بصعوبه من على السرير بس داخ وكان هيقع
باسم :- طلع يجرى عليه ومسكه وقال دماغك نشفه انت لسه تعبان يا فهد
فهد :- زق باسم وسند على الحيطه ومشى وخرج من العنايه وكان كلهم متجمعين قصاد العنايه اول ما شافو فهد طلعو يجرو عليه واطمنه عليه
مروه :- حمدالله على السلام يا فهد
فهد :- اتغاظ اول ما شفها ولسه هيرد عليها
مليكه :- جت ومسكت دراع فهد وقالت الله يسلمك يا مروه
مروه :- اتغاظت من مسكت مليكه لفهد وقالت ده احنا كنا هنموت علشانك
مليكه :- كلك واجب يا حبيبتى وبصت لفهد وقالت تعال يا حبيبى اوصلك مكان ماانت رايح
فهد :- فرح اوى من قرب مليكه بى ولما ندته بكلمة حبيبى
مروه :- كانت هتموت من الغيظ وقالت لنفسها كده والله لهوريكى يا مليكه وفهد هيكون ليا ولابنه بس
فهد :- كان ماشى وحاطط ايده على كتف مليكه ومستمتع اوى بقرب مليكه ليه وغمض عينه وشم ريحة شعر مليكه
مليكه :- كانت متوتره من قرب فهد ليها ومن نظراته عليها وقالت ه.ه.هو انت رايح فين
فهد :- ها رايح اطمن على ابويه وامى
مليكه :- على فكره هما دلوقتى احسن وانت فى العنايه وتعبان كنت بخرج ابص عليهم واطمن وارجع تانى عندك
فهد :- بحب ربنا يخليكى ليا بجد انتى اكبر نعمه ربنا بعتها ليا
مليكه :- انا معملتش غير الواجب يا فهد امك وابوك فى مقام امى وابويه الله يرحمه ومسؤالين منى بالظبط زيهم ومقدرش اقصر فى حقهم
فهد :- قربها ليه اكتر وباس راسها وقال كل يوم بتثبتى ليا ان انا كنت صح لما اصرت عليكى
مليكه :- اتكسفت ووشها احمر وبصت فى الارض وقالت ممكن تخف من عليا شويه اصلك بسم الله ما شاءالله تقيل اوى
فهد :- هههههههههههههههه انتى اللى رفيعه وضعيفه
ووصلو الاتنين لاوضت فريد
مليكه :- وقفت وقالت ادخل ليه انت وانا هستناك هنا
فهد :- ليه تعالى معايه جوه
مليكه :- لالالا ادخل انت بس
فهد :- بصلها وقال حاضر وفتح الباب ودخل عند فريد
……………………………………………………
فى اوضت فريد
دخل فهد الاوضه وكان فريد نايم
فريد :- اول ما حس بالباب اتفتح صحى من نومه وبص لاقه فهد فرح اوى وقال ابنى حبيبى حمدالله على سلامتك انت فؤقت امته
فهد :- قعد جمبه على السرير ومسك ايده وبسها وقال الله يسلمك يا بابا ليه يا بابا تعبت نفسك اكتر وجيت هنا
فريد :- وانا كنت هتعب اكتر لو كنت انا فى اسكندريه وانتى مرمى هنا ما بين الحياه والموت
فهد :- ربنا يخليك لينا يا بابا
فريد :- انت عامل ايه دلوقتى
فهد :- الحمدالله كويس مفيش غير الكسر اللى فى دراعى
فريد :- ربنا ما يورينى فيكم حاجه وحشه ابدآ لا انت ولا اخوك فارس
فهد :- ويخليك لينا يارب
فريد :- فهد ايه حصل ما بينك وبين مرات اخوك هنا فى الغردقه
فهد :- ق.ق.قصدك ايه يا بابا
فريد :- فهد انا تعبان ومش قادر اتكلم ليه مديت ايدك على مروه
فهد :- مين اللى قالك هى
فريد :- لا يا فهد عدى اللى قال ليا
فهد :- ما هو كل اللى حصل بسبب عدى يا بابا
فريد :- مش فاهم قصدك ايه
فهد :- هقولك وحكى ليه كل حاجه كانت ما بينه وبين مروه وان عدى ابنه
فريد :- بصدمه مروه يعنى البنت اللى كانت سبب فى شقلبت حياتك وتغيرها للاسوأ هى مروه مرات اخوك وكمان عدى يبقى ابنك مش ابن فارس
فهد :- مروه دى شيطانه فى صورة انسان وممكن تعمل كل حاجه فى سبيل توصل للى هى عايزه والفلوس
فريد :- بس كده حياتك مع مليكه مش هتبقى سهله
فهد :- لا يا بابا مليكه عرفت كل حاجه باسم قالها وهى عقلها كبير ووقفت جمبى وسندتنى ومبعدتش عنى بجد انا ربنا كرمنى بواحده لو عشت عمرى كله مش هعرف الاقى ضوفرها يا بابا
فريد :- ربنا يخليكم لبعض ويسعدكم بس مروه كده مش هتسبكم فى حالكم
فهد :- حبى لمليكه اقوى من اى حد يجى ويفكر يهده
فريد :- وناوى تحكى لاخوك فارس الحقيقه امته
فهد :- مش عارف بس انا لو روحت وحكيت ليه مش هيصدق وهى شيطانه ملعونه هتقنعه ان انا اللى بكدب وهى اللى صح وهتفرقنا عن بعض
فريد :- انت فى دماغك حاجه وعايز تعملها
فهد :- ايوه يا بابا هخلى فارس يسمع الحقيقه بودنه من مروه نفسها
فريد :- ربنا يكفينا شر شياطين الانس
وفى الوقت ده خبطت مليكه على الباب ودخلت وقالت
مليكه :- ممكن ادخل لو مش هيضيقكم
فريد :- تعالى يا بنتى انتى تنورينى يكفى سؤالك عليا بأستمرار واهتمامك بالكل
مليكه :- ايه ده ايه ده بقى يا عم الحاج فى حد يشكر بنته على وقفتها جمبه
لا انا كده زحلانه
فريد :- ههههههههههههه لا كله الا زعل بنتى
مليكه :- لا انا مش سهله مش هسمحك كده علطول
فريد :- اطلبى اللى انتى عايزه وانا انفذه ليكى علطول
مليكه :- وعد
فريد :- وعد
مليكه :- اممممم ماشى انا عايزاك تقوم تخف بسرعه متنساش انك وعدينى
فريد :- يا بنتى اطلبى حاجه ليكى انتى
مليكه :- ممكن اقولك بابا
فريد :- طبعآ يا بنتى هو انا اطول يكون عند بنوته زى القمر كده
مليكه :- ربنا يخليك يا بابا بس على الله ناس تقدر وبصت لفهد
فهد :- كان بيسمع الكلام وهو مبسوط اوى من تقرب مليكه لاهله وسرحان فى براءة مليكه وبعدين قال بغمزه لا انا مقدر ونص تحبى اوريكى
مليكه :- اتكسفت وبصت فى الارض
فريد :- ههههههه يا ولد كسفتها
فهد :- مش جديد عليها الكسوف دى بتتكسف من خيالها
مليكه :- والله ماشى يا فهد
فهد :- قلب وروح فهد
فريد :- لالالا كده قلبى ضعيف ومش هيتحمل الرومانسيه دى روحو بقى شوفو هتروحو فين
مليكه :- ههههههههه ايه يا بابا طنط سهير مش رومانسيه معاك ولا ايه
فريد :- طنطك مش فالحه غير ايه رأيك فى الفستان ده يا فريد شوفت اللى حصل فى النادى يا فريد فقط لا غير بس رغم كده بحبها ومقدرش استغنا عنها ما هى برضه ام الولاد
مليكه :- حلاوتك يا جامد ده انت ابو الرومانسيه
فريد :- امشى يا بت من هنا وخدى جوزك معاكى
مليكه :- ماشى احنا هنروح لام الاولاد وهنقولها على الكلمتين الحلوين اللى قولتهم فى حقها
فريد :- ابقى طمنينى عليها يا مليكه
مليكه :- من عيون مليكه
فهد :- امشى يا اختى قدامى مع الكل راديو وتيجى لحد عندى وتبقى تمثال
مليكه :- ههههههههههههههه
وخرجت مليكه مع فهد راحو اوضت سهير
فريد :- ربنا يسعدكم ويبعد عنكم شر ولاد الحرام
……………………………………………………
فى اوضت سهير
دخل فهد ومليكه وكان فارس ومروه قعدين معاها
سهير :- ابنى حبيبى عامل ايه دلوقتى
فهد :- كويس الحمدالله
سهير :- لو كان جرالك حاجه كنت موت فيها
مليكه :- بعد الشر عليكى يا طنط ربنا يخليكم لبعض
مروه :- فهد يا طنط قوى ورجع لكل اللى بيحبو ولا ايه رايك يا فهد
مليكه :- طبعآ رجع لكل اللى بيحبوه من قلبهم رجع لمامته ولابوه ولا اخوه ولباسم وليا انا الحمدالله
سهير :- ربنا يعلم يا ابنى كنت بدعى ليك علطول يقومك بالسلامه
فهد :- منه لله اللى كان السبب
فارس :- انت عرفت ان الحادثه دى كانت بفعل فاعل
فهد :- لا مين قالك
فارس :- الظابط جه هنا وسألنا كام سؤال وبعدين قالنا هيبلغنا الجديد لحد امبارح بس اتصل بيا وقالى ان اللى لعب فى الفرامل واحد اسمه جيسيون كان بينتقم منك علشان انت ضربته ومسكوه ورحلو على بلده
فهد ومليكه :- جيسيون هو اللى وراه كل ده
مروه :- يلا بقى قدر ولطف يا فهد
فهد :- بصلها بقرف ومردش عليها
مليكه :- الحمدالله ربنا بعده عننا عقبال اللى فى بالى يارب
مروه :- فهمت ان عليها واتغاظت اوى
فهد :- كتم ضحكته على طريقة مليكه
مليكه :- مش محتاجه حاجه يا طنط
سهير :- من غير نفس شكرآ
مروه :- ولو احتاجت حاجه انا جمبها هتطلب منى انا مش من اى حد تانى
مليكه :- على العموم انا موجوده لو احتاجتى اى حاجه نادى وقولى يا مليكه هتلاقينى عندك علطول
سهير :- لنفسها اشتغلنا فى المحلسه وشغل الشحاته وبصت لفهد وقالت اعمل حسابك هتطلع من هنا على الفيلا
فهد :- ان شاءالله
مليكه : – يلا يا حبيبى على العنايه غلط اصلا اللى انت بتعمله ده المفروض متخرجش من العنايه ولا تتحرك غير لما الدكتور يقولك لكن الكلام ده يتقال لمين لواحد دماغه انشف من الحجر يلا يا اخويه يلا
فهد :- انا يكفينى اكون جمبك وشايفك بعينى مش عايز حاجه من الدنيا خلاص
مروه :- كانت وقفه متغاظه وقالت اه صح يا فهد ده عدى هيموت ويشوفك الولد بيعتبرك زى ابوه وما هو العم والد برضه ولا ايه
فهد :- مرضش عليها
مليكه :- قريب اوى ان شاءالله هيبقى معانا علطول مش هيفرقنا ولا ثانيه ما هو برضه مرات العم فى مقام امه ولا ايه رأيك يا حبيب قلبى
فهد :- طبعآ ياروح قلبى
فارس :- ربنا يكرمكو وتجيبو عيل شبه كده اتجدعن شويه يا فهد
فهد :- انا لو عليا عايز دستة عيال ويكونو شبه امهم وبص على مليكه
مليكه :- اتكسفت ووشها احمر وقالت ط.ط.طب يلا علشان اوصلك الاوضه وقربت عليه.
فهد :- اخدها فرصه وقرب اوى على مليكه وعمل ان هو ساند عليها وخرجو من الاوضه
وقرب على ودنها وقال مش ناويه تجيبى دستة العيال ولا ايه يا ام العيال
مليكه :- بكسوف ب.ب.بس يا فهد
فهد :- الله وانا قولت ايه مش انتى مراتى وغمزلها
مليكه :- وشها احمر ومرضتش عليه
فهد :- ههههههه بموت فيكى وفى كسوفك ده
وصلو العنايه ومليكه نيمت فهد على سريره وغطته
مليكه :- وهى بتظبط الغطا على فهد قالت نام بقى الوقت اتأخر
فهد :- شدها على السرير واخدها جمبه وقال طب نامى جمبى
مليكه :- اتفاجئة من حركة فهد وقالت ايه اللى انت عاملته ده ممكن توعى احسن ما حد يدخل واحنا بالمنظر ده
فهد :- وفيها ايه مش مراتى حبيبتى
مليكه :- وهى بتحاول تقوم من جمبه يا فهد ما ينفعش كده اوع بقى
فهد :- طق لا
مليكه :- بعصبيه خفيفه فهد انا بتكلم بجد هو ايه اللى لا خلينى اقوم
فهد :- موافق بس بشرط
مليكه :- شرط ايه هو
فهد :- هاتى بوسه
مليكه :- اتصدمت وقالت فهد ايه اللى انت بتقوله ده والله العظيم انت قليل الادب
فهد :- هو ده شرطى يا تنامى جمبى طول الليل يا تجيبى بوسه وانا اسيبك
مليكه :- ولا ده ولا ده واوعى بقى
فهد :- خلاص انتى حره خليكى كده
مليكه :- يا فهد مش بهزار حد هيدخل علينا
فهد :- القرار فى ايدك
مليكه :- عااااا غلس
فهد :- ها يلا بقى
مليكه :- قربت على خده ولسه هتبوسه من خده
فهد :- غير اتجاه وشه.وقرب على شفايفها وبسها
مليكه :- اتصدمت وحاولت تبعد عنه معرفتش
فهد :- بعد وقت طويل بعد عنها وحط جبينه على جبنها وهو بياخد نفسه بصعوبه وقال مليكه انا بعشقك بموت فيكى انتى اللى بطيبة قلبك عرفتى تغيرنى تانى وترجعى فهد ووقفتك جمبى دى زودتك غلاوه فى قلبى انتى اكبر نعمه ربنا بعتها ليا انتى لو يوم فكرتى تبعدى عنى انا هموت تعرفى وانا فى الغيبوبه مكنتش حاسس بحاجه غير بصوتك وريحتك كنت كأنى بجرى طريق طويل جدآ علشان اقدر اوصلك انتى بقيتى النفس اللى بتنفسه
مليكه :- بكسوف وانا كمان
فهد :- انتى كمان ايه
مليكه :- ب.ب.بحبك
فهد :- وهو مش مصدق نفسه بجد يا مليكه متتخيليش انا مبسوط قد ايه علشان سمعت الكلمه دى منك ووعد منى يا مليكه عمرى عمرى ما فى يوم هزعلك هخليكى اسعد واحده فى الدنيا دى كلها احلامك كلها حققها ليكى اطلبى انتى وبأشاره واحده هتكون متنفذ اللى انتى عايزه
مليكه :- مش عايزه حاجه فى الدنيا دى غير ان ابقى جمبك علطول
فهد :- مش جمبى لا فى قلبى من جوه ضلوعى
مليكه :- وحاجه تانيه
فهد :- اطلبى وانفذ علطول
مليكه :- تصلى وتقراه قرأن وتبعد عن اى حاجه تغضب ربنا
فهد :- بصى انا مش هكدب عليكى انا عمرى ما صليت ولا مسكت مصحف يمكن مكنش عندى الام اللى تعاقب على قلة الصلاه تديى دافع لحفظ القرأن
امى طول عمرها احنا اخر اهتمامها انا لو مكنش نانا هى اللى ربتنى واخدت بالها منى ومن اخويه فارس كنا موتنا من زمان هههه بضحكة سخريه ده مره تعبت وكنت سخن بموت كان عندى 6او7 سنين واترجتها تقعد جمبى تعرفى كان ايه ردها
مليكه :- وهو فهد صعبان عليها ايه
فهد :- ههه ان احنا هم على قلبها ومكنش المفروض تتجوز وتخلف وهى مش ملزومه تاخد بالها منى وسبتنى وانا تعبان وراحت النادى ووصية الداده تخلى بالها منى
مليكه :- وهى مصدومه مش معقول
فهد :- يا مليكه انا شوفت حاجات وانا صغير محدش يقدر يستحملها ويوم ما قبلت مروه وشوفت اهتمامها بيا شدتنى ليها لانى حسيت معاها بالحنيه المفتقدها من امى وفى الاخر ملاقتش منها غير الغدر والخيانه ولما قبلتك حسيت بحاجه فيكى مختلفه بس كنت بحاول مصدقش ليحصل منك نفس اللى حصل من مروه وحاولت ابعد عنك بأى طريقه حاولت اكون قاسى معاكى بكل المقايس بس برضه انتى اللى انتصرتى عليا فى الاخر بحنيتك وطيبتك واكتر حاجه شدتنى ليكى تمردك عليا مش زى ما كل البنات اللى كانت هتموت وتكلمنى ومن اول مره اقبلها تبقى فى حضنى وواخد اللى عايزه منها انتى بجد كنز صعب يكون موجود فى الزمن ده
مليكه :- ش.ش.شكرآ ممكن بقى تخلينى اقوم علشان لو حد دخل
فهد :- كان نفسى انام فى حضنك للصبح
مليكه :- اتكسفت وقالت ممكن اقوم بقى
فهد :- بسها فى راسها وقال ربنا يخليكى ليا وميحرمنيش منك ابدآ وسبها تقوم
مليكه :- غطته وقالت نام بقى علشان جسمك تعبان
فهد :- مسك ايديها وبسها وقال حاضر انت تأمرنى بس يا قمر
مليكه :- شدت ايديها وقعدت على الكرسى اللى قصاد السرير ومسكت المصحف وقعدت تقراه فيه
فهد :- قعد يبص على مليكه وهى بتقراه لحد ما راح فى النوم
وبعد وقت قامت مليكه وخرجت بره الاوضه وكانت مروه قعده لوحدها
مليكه :- بصت ليها بقرف ولسه هتمشى
مروه :- انتى
مليكه :- انتى بتنادى عليا انا
مروه :- قامت ووقفت قصادها وقالت وانتى مفكره يا بتاعه انتى ان فهد هيكون ليكى فهد هيكون ليا انا وابنه وبس وانتى اخرك الشارع اللى جايه منه
مليكه :- هههههههه انتى بتقولي الكلام ده ليا انا ده انتى شكلك بتحلمى فهد بيحبينى انا وجوزى انا اما الشارع فده هيكون لامثالك انتى مش انا
مروه :- اوعى يا بت تكونى مفكره شوية المحلسه دول هيجيبو معاكى نتيجه لا يا ماما فوقى ده انا مروه اللى لحد دلوقتى محدش عرف يتغلب على افكارها وخليكى مستنيه اللى هيحصل فيكى
مليكه :- وانا مليكه اللى معاها ربنا اللى احسن من الكل وواثقه ان عمرك ما تقدرى تعملى ليا حاجه طول ما ربنا معايه
مروه :- هههههههههه طب خليكى واثقه كده علطول سلام يا يا ياقطه ههههههههههه وسبتها ومشيت
مليكه :- بجد واحده مش طبيعيه ربنا يشفيها وراحت تبص على فريد فتحت الباب اطمنت عليه ولاقته نايم قفلت الباب براحه وبصت على سهير لاقتها برضه نامت راحت تانى الاوضه عند فهد وقعدت على الكرسى وغمضت عنيها ونامت
……………………………………………………
مر اسبوع بدون احداث تذكر
فهد :- بقى كويس وردت ليه شويه من صحته ولسه فى المستشفى
مليكه :- قعده مع فهد فى الاوضه ومش بتبعد عنه لحظه وقوة علاقتها مع فهد
باسم :- بعد ما اطمن على فهد نزل اسكندريه علشان الشركه ويشوف الشغل المتأخر من يوم حادثة فهد
فارس :- قاعد معاهم فى المستشفى
مروه :- قعده ومتابعه كل حاجه بتحصل بين مليكه وفهد وكانت بتفكر فى خطه شيطانيه تفرق بين فهد ومليكه وطبعآ مكنش مرحب بيها من فهد ومليكه وفريد
سهير :- بقت كويسه ورجعت تانى انتضمت لمروه فى التخطيط فى تفريق فهد ومليكه
فريد :- حالته اتحسنت وبقى مسموح ليه بالحركه
فايزه ومى ومها واسر :- رجعو اسكندريه تانى بعد ما اطمنو على فهد واتقرب اسر لمها والعلاقه ما بنهم كبرت
ناديه :- كانت قعده متابعه كل اللى بيحصل فى صمت لكن دماغها شغال فى تفكير فى شئ مجهول
……………………………………………………
اشرقت شمس يوم جديد بنورها الساطع فى سماء الاسكندريه
كانت مليكه نايمه على الكرسى اللى قصاد سرير فهد
فهد :- فتح عيونه وشاف قدامه حوريه من الجنه كانت مليكه نايمه وشعرها نازل على وشها قام من على السرير وراح قصاد مليكه وشال الشعر اللى على وشها ومشى صوابعه على خدها ونزل بيها على رقبتها
مليكه :- صحيت على لمست صوابع فهد فتحت عنيها وابتسمت وقالت صباح الخير
فهد :- صباح السعاده والهنا عليكى يا قلبى
مليكه :- قاعد كده ليه
فهد :- كنت ببص على ملاكى وهو نايم
مليكه :- ههههههه ملاكك
فهد :- ملاكى الطيب ابو قلب كبير احلى صباح ليا لما افتح عينى واشوفك قصادى
مليكه :- بلاش الدلع الزياده ده بعد كده مش هتصد عليا هبقى عايزه دلع وحنيه علطول
فهد :- عمرى كله ليكى وانا اوعدك عمرى ما هبطل دلع فيكى حتى لما
نكبر ونعجز وعيالنا يتجوز كمان
مليكه :- ربنا يخليك ليا وميحرمنيش منك
فهد :- قرب ليها اوى وقال ده انتى لسه مشفتيش الدلع التانى وغمزلها
مليكه :- فهد بطل قلة ادب
فهد :- ودى قلة ادب دى قلة الادب هتشوفيها بعينك بس لما نروح الفيلا
مليكه :- فهد اتلم
فهد :- قرب منها اكتر وقال طب ما تدينى تصبيره اللهى يسترك
مليكه :- عايز ايه يعنى
فهد :- بوسه صغيره
مليكه :- ايه بلاش قلة ادب لا طبعآ
فهد :- اهون عليكى طب انشالله اموت يا رب لو مدتنيش بوسه
مليكه :- بلهفه عليه بعد الشر متقولش كده تانى
فهد :- خايفه عليا
مليكه :- ايوه طبعآ.
فهد :- طب هاتى بوسه بقى
مليكه :- يا فهد بطل قلة ادب بقى
فهد :- شدها فى حضنه وقرب على شفايفها وبسها بوسه طويله
وفى الوقت ده فتحت مروه وسهير الباب
مليكه :- بعدت عنه بسرعه ووشها احمر من الكسوف ولسه هتقوم
فهد :- مسك مليكه من ايديها وبص لسهير ولمروه بغيظ وقال فى حد يدخل على حد كده مش مفروض تخبطه على الباب الاول
مروه :- والله احنا منعرفش انك مقضيها معاها فى المستشفى
فهد :- بعصبيه لمى نفسك وخلى بالك من كلامك والله مليكه مراتى مش واحده من الشارع وبعدين دى حاجه متخصكيش وانتى اصلا مش مرحب بوجودك هنا وشد مليكه فى حضنه
سهير :- الحق عليها يعنى قعده هنا جمبك ومردتش تروح لابنها وبعدين المفروض تحترم نفسها احنا فى مستشفى يعنى خلاص مش صابره لحد ما تروحه اوضتكم
مليكه :- صعبت عليها نفسها قامت تجرى ودخلت الحمام وقعدت تعيط
فهد :- بعصبيه محدش ليه دعوه بيها وبعد كده اى حد هيقول كلمه تجرحها هيشوف منى الوش التانى واتفضلو اطلعو بره لو سمحتو
سهير :- بتطردتنا من الاوضه علشان مراتك الحق علينا ان احنا قعدين معاك علشان نطمن عليك
فهد :- لا شكرآ وطول ما مليكه جمبى مش محتاج حاجه تانى اتفضلو لو سمحتوه
سهير ومروه :- اتغاظو من فهد وكرههم لمليكه زاد اكتر واكتر
فهد :- مليكه اطلعى خلاص انا مشتهم
مليكه :- …………………………………
فهد :- لو ليا غلاوه عندك ردى عليا واطلعى
مليكه :- فتحت الباب ودموعها على خدها
فهد :- تؤتؤتؤ من هنا ورايح مش عايز اشوف دموعك تانى ومسح ليها دموعها وقرب لشفايفها وبسها بوسه طويله وبعد كده نزل على رقبتها وبسها
مليكه :- فهد كفايه ا.ا.احنا فى المستشفى
فهد :- بعد عنها واخدها فى حضنه وقال انا بحبك يا مليكه ومش هسمح لاى حد يهينك ولا يجرحك بكلمه انتى كل حياتى انتى النفس اللى بتنفسه يا مليكه انا خلاص يا مليكه مبقتش قادر على بعدك عنى
مليكه :- اتشعلقت فى رقبته اكتر وقالت وانا بحبك يا فهد ومقدرش استغنا عنك بس اصبر عليا شويه
فهد :- انا استناكى العمر كله يا مليكه
مليكه :- طب مش يلا بينا علشان نمشى ولا شكلك عجبك جو المستشفى
فهد :- انا حبيت المكان بس علشان كان هو السبب فى رجوعك ليا
مليكه :- طب يلا وان شاءالله اى مكان هنكون فى مع بعض هيكون فيه احلى ذكرى
وشال فهد الشنط وخرج من باب الاوضه وكان فارس ومروه وسهير وقفين
فهد :- فارس خد مراتك وامك معاك فى العربيه وانا هاخد مليكه وبابا ونانا معايه
فارس :- ماشى يافهد
ونزلو كلهم وراحو على الفيلا

*********************
إلي هنا ينتهي الفصل الثالث والعشرون من رواية متمردة عشقت كبريائه بقلم دودو محمد
تابع من هنا: جميع فصول رواية متمردة عشقت كبريائه بقلم دودو محمد
تابع من هنا: جميع فصول رواية أرض زيكولا بقلم عمرو عبدالحميد
تابعوا صفحتنا على الفيس بوك للمزيد من قصص رومانسية
حمل تطبيق قصص وروايات عربية من جوجل بلاي

الوسوم
اظهر المزيد

مقالات ذات صلة

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني. الحقول الإلزامية مشار إليها بـ *

زر الذهاب إلى الأعلى
إغلاق
إغلاق